هر روز که می گذرد لذت کشف توانایی های تازه کارن دلخوشی های مادرانه ام را دو چندان می کند . امروز کارن کوچولو تجربه راه رفتن با روروئک را پشت سر گذاشت . گرچه هنوز کمی کند و کمی هم بی علاقه اما زیبا و شاداب . چند دقیقه ای فیلم گرفتم و بعد ایستادم به تماشای تقلای کودکانه اش برای دستیابی به چیز های جورواری که در اطرافش می بیند . تکاپو برای کشف دنیایی که نمی شناسش ...

امروز کارن را با موسیقی ملایمی خواباندم که دوستم برایم خریده بود . آرامشی در این خواب کوتاهش موج می زد که سرشارم کرد از حسی که نمی دانم چه جوری می شود وصفش کرد . از وقتی کارن کوچولو می تواند مدت نسبتا بیشتری بدون کمک بنشیند بیش از پیش از بازی کردن لذت می برد و هنوز هم اسباب بازی مورد علاقه اش کتاب های پارچه ای و پلاستیکی رنگارنگی ست که ضمن تورق لیسشان هم می زند و می کوشد با دهانش دنیای قصه ها را کشف کند . و البته این میان کافی ست کتاب کاغذی اش را دست بگیرم تا برایش قصه بخوانم خیلی زود کتاب پارچه ای یا پلاستیکی اش را رها می کند و کتاب کاغذی را مطالبه می کند ! سعی می کنم کتاب هایی را که کاغذ های مقوایی دارند دستش بدهم تا لذت کشف دنیای کاغذی کتاب ها را هم تجربه کند . از اینکه هر روز با کارن کوچولو در هر حال بزرگ شدنم حسابی لذت می برم . مخصوصا اینکه پاییز هم از راه رسیده و حس ملس خوشایندی با خودش آورده است . هوا خنکایی دارد که به من و پسرک اجازه می دهد حتی ظهر ها هم بیرون بزنیم و زیر سایه درختان قدم بزنیم و شعر بخوانیم . این روز ها زیاد هم دلم می گیرد . یاد بچگی های خودم می افتم . یاد مدرسه و بوی کاغذ . و نور اریب خورشید لیمویی رنگ وسط آسمان . امروز وقتی کنار کارن خوابیده بودم و شیرش می دادم چشم هایم را بستم و تصور کردم که هر دو با هم سوار یک بلم شده ایم و روی آب های ملایم برکه ای زیبا شناوریم . و آسمان را ابر های تیره پوشانده است و نم بارانی می خورد به صورتمان و بوی علف و طعم باران . گونه های خیس . و عطر تن پسرک . عطر شیر . عطر کودکی و معصومیت و آن وقت بود که احساس کردم خوشبختم . خیلی زیاد . خدایا شکرت .

امیدوارم در پست های بعدی درباره مطالعات تازه ام بنویسم . مطالعه درباره سیر تطور تاریخ نگاری در اروپا ...