1-سرمای مطبوع شب ها رو دوست دارم.خزیدن زیر پتو و گرمای دست های کارن که دور دستم حلقه شده.وخواب های عجیب و جالبی که می بینم.این شب ها خواب هایی می بینم که شبیه قصه هاست.با فضاهای داستانی.دلوی دستم بود و آب از چاه می کشیدم.چاه نمادین بود انگار.خوب یادم نیست اما زمزمه هایی توی خوابم بود که می گفت توی این چاه یک رازه.حتی وقتی کارن هم به هر بهانه بیدارم می کنه دوباره که به خواب میرم باز خواب رمز آلود تازه ای می بینم.این بار کتاب قدیمی بزرگی رو می خوندم.توش درباره عید صحی یا ضحی نوشته بود. دور و برم سر و صدای جشن بود.جشنی شاید مربوط به همین عید.این شب ها برای من خیلی دوست داشتنی و اسرار آمیزاند.

2-امروز کمی درباره آل بویه و شیخ مفید مطالعه می کنم.این جور مطالعات به نوعی بیس کار من می تونه باشه.و چون نگرش من در رساله بینامتنیه به کرات نیازمند این ارجاع به پیشینه هام.شیخ کلینی و شیخ صدوق و شیخ مفید و بسیاری دیگه از علمای تشیع که در دوره آل بویه و پیش از اون برخاستند.این مطالعه رو خیلی دوست دارم.نوشتن طرحی مرتبط با این آدم ها توی سرمه.به این بهانه بیشتر می شناسمون.

3-تلاش می کنم دوباره کارن رو علاقه مند به حفظ کردن شعرهای تازه کنم.مدتهاست از شعر خوندن دور شده.خیلی دوست دارم بخشی از شادی روزهاش در این خوندن ها گره بخوره.می دونم هنوز در برابر یادگیری مقاومت می کنه و همه فکر و ذکرش بازی با ماشینه اما ... این شعر رو کار می کنم شاید مشتاق به یاد گرفتنش بشه :

توپ سفیدم قشنگی و نازی
حالا من می خوام برم به بازی
بازی چه خوبه با بچه های خوب
بازی میکنیم با یه دونه توپ
چون پرت می کنم توپ سفیدم را
از جا می پره می ره به هوا
قل قل می خوره توزمین ورزش
یک و دو و سه و چهاروپنج وشش

پی نوشت:آقای مانی فر هر کمکی از من ساخته باشه در خدمتم اگر مایل باشین من بخش های مقدماتی پایان نامه رو براتون می فرستم.شاید منابع کار و برخی مباحث به دردتون بخوره.

پاییز نازنین از راه رسید.فصل دوست داشتنی من.این روزها بیشتر گرفتار کارم.نوشتن برای رادیو.وکمی گسسته شدم از پیوستگی مطالعاتم.با این همه دانشجوی تاریخ همیشه محمل هایی برای پیوند خودش پیدا می کنه.بیشتر بحث های روشی و نظری مربوط به تاریخ رو می خونم.امروز درباره بید مطالعه می کنم.مورخ مذهبی تاریخ انگلستان و مشابهت های جهان بینی  و روششو با تاریخ نگاران کلاسیک خودمون می بینم و دنبال می کنم.دلتنگ جهانگشام.چقدر این کتاب رو دوست دارم.کتابی با پتانسیل های بالا که ساعت ها میشه درباره اش حرف زد.امروز سراغی ازش می گیرم.توی فیس بوک گروه خوبی تحت عنوان تاریخ تشکیل شده که چیزهای زیادی از مباحثی که توش داریم یاد می گیرم.وهمزمان خودم رو ملزم به مطالعه بیشتر می بینم.فکر می کنم این محمل کمک خوبیه برای آماده شدن برای انتقال دانسته هامون.که سالها روی هم موند و همیشه حس می کردم بدون مصرفه.واین وسط رادیو هم مدام روشنه.کم کم در برنامه نویسی دارم جا میفتم.از برآیند ها تقریبا راضی ام.مطالب خوب شدن.شنیدن برنامه ای که بر اساس نوشته های تو اجرا و پخش میشه واقعا لذت داره.

یکی از مباحثی که در صفحه تاریخ فیس بوک هم نوشتم اینه:درباره تحقیقات تاریخی در فضاهای دانشگاهی ما محدودیت های زیادی وجود داره.یکی از این محدودیت ها اینه که وقتی یک قدم سمت ادبیات بر می داری این خطر مطرحه که از حوزه تاریخ خارج شدی و کاری که می کنی کار دانشجوی ادبیاته.وقتی به طرف مباحث جامعه شناسی میری باز این خطر به شکل دیگه ای مطرحه که دیگه تحقیق تو یک تحقیق تاریخی نیست و بیشتر برآیند مباحث جامعه شناسیه.شما هم حتما با این بحران رو به رو بودین.در مقاله ها.رساله ها و حتی گاهی گفتگو های دانشگاهی.نظر شما درباره کاربست روش های معطوف به ادبیات و نقد ادبی و جامعه شناسی و انسان شناسی و مردم شناسی در مطالعه تاریخی چیه؟می دونم که همه در لزوم این کاربست با هم هم داستانیم.بحث بر سر اینه که این خطر ها کی واقعی و کی برایند نگاه های سنتی و محتوم تاریخ پژوهیه.وچه جوری باید از این خطر ها پرهیز کرد و دور شد از پرتگاه هایی که بند و بست های مطالعه و تحقیق ما رو از حوزه تاریخ پژوهی جدا می کنه.مثلا چقدر می شه مباحث تاریخی رو از منظر امروز بررسی کرد؟

برای چندمین بار مباحث رولان بارت رو درباره اسطوره مطالعه می کنم همه روزم با این مطالعه میگذره خیلی دلچسبه.از فیش نویسی هام راضی نیستیم اونقدر شتاب زده هست که بیشتر به نت برداری میمونه اما از مطالعه ام راضی ام.افق های خیلی خوب و روشنی به روم گشوده میشه.دورنماهایی از مقدماتی که برای رساله باید انجام بدم.ضرورت مطالعه آثاری از کلود لوی استروس و ولادیمیر پروپ یکی از این دورنماهاست. هرچند که کار من روایت شناسی نیست اما مباحث مربوط به روایت و هرمنوتیک و ساختارگرایی و نشانه شناسی همه مقدمات و محمل های مطالعاتی اولیه منو تشکیل میدن.اسکلت کارهایی که باید انجام بدم توی ذهنم نقش می بنده و فکر می کنم لازمه موتورمو روشن کنم.

این روزها پربار تر از قبل شدم.بیشتر برای مطالعه و نوشتن وقت میذارم و بیشتر از روند کارم راضی ام.تصور می کنم دلیل اصلیش این باشه که داره پاییز میاد.من پاییزو خیلی دوست دارم.گرچه شروع مدرسه هیچ وقت برام جذاب نبود.با این حال دوران دانشگاه همیشه مشتاق اومدن پاییز بودم.واواخر شهریور موقعی بود که باید سری به شهر کتاب می زدم و دفتر پاپکو می خریدم.وهمیشه این خرید کردن ها برام دلنشین بود و امید به شروع های تازه.